به عکس این جانباز نگاه نکنید!

janbaz

گاهی برای مطلب باید عکس پیدا کنی و گاهی برای عکس دنبال واژه ها راه می افتی. عکسی که الان دیدم حالت دلم را چون یکی سکانس های شیار ۱۴۳ کرد، جایی که خبر شهادت و آمدن پیکر شهید را به مادرش دادند، مادر ریخت، فرو ریخت، همه ی افکارش، همه آرزوهایش، همه امیدهایش، همه اش ریخت، پا برهنه در خیابان بود و سنگ ها خجالت میکشیدند از سنگ بودنشان و سخت بودنشان و آزاردادنشان. خورده شیشه های در خیابان شرمسار بودند از تیز بودنشان، مادر میدوید و فرشتگان میگریستند. مادر این فرشته ی بی بال در خیابان های خاکی روستای کوچکشان عظمت مادر را به فراتر از کهکشان ها نشان میداد.

آن سکوت مردم در برابر هیبت این لحظه مادر، حال دل من است با دیدن این تصویر، جایی که باید هراسان منتظر باشم باز هم قلبم از عظمت این صحنه میزند یا نه؟

برای ثانیه ثانیه بودنت، نفس کشیدنت و برای رفتنت شرمنده ایم، وصف این شرمندگی را با واژه ها نمیتوان بیان کرد، شاید یکی از جاهایی که چشم بهتر از زبان واژه سرایی میکند اینجاست، اشک میریزد و دل همراه با او هق هقش را فرو میبرد

پیامبر رحمت و مهربانی میفرمایند:

مَن جُرِحَ فی سَبیلِ اللّه جاءَ یَومَ القِیامَهِ رِیحُهُ کَرِیحِ المِسکِ ولَونُهُ لَونُ الزَّعفَرانِ ، علَیهِ طابَعُ الشُّهَداءِ ، ومَن سَألَ اللّه‏َ الشهادَهَ مُخلِصا أعطاهُ اللّه‏ُ أجرَ شَهیدٍ وإن ماتَ على فِراشِهِ .

هرکـه در راه خـدا مـجروح شـود ،در روز قیامت در حالى مى آید که بویش همچون بوى مشک باشد و رنگش مانند رنگ زعفران و نشان شهیدان بر اوست و هرکه از روى اخلاص شهادت را از خداوند بخواهد، خداوند اجر شهید به وى دهد هر چند در بسترش بمیرد .

وظیفه ما در قبال این فرشتگان بی بال چیست؟ در برابر فضایی که گاه علیه شان است؟ در برابر مظلومیت ها و اشک های فرزندانشان؟ چه مقدار توانستیم این وظائف را برآورده سازیم؟اصلا بی خیال این حرف ها، خودمان چقدر توانستیم از این فرشتگان برای نزدیک تر شدن به خدا استفاده کنیم؟

نوشتم، تا بماند، برای جانبازهایی که هستند و نخواهند رفت …

پی نوشت: کنز العمّال : ۱۱۱۴۴، منتخب میزان الحکمه : ۳۰۶

نظر شما